دایره المعارف اسلام پدیا » منظور از روزهای توقف در عالم برزخ
منوی اصلی

منظور از روزهای توقف در عالم برزخ

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ در باب: برزخ

در زمان نفخ صور مجرمان در میان خود، بخاطر رعب و وحشت شدیدى که از مشاهده صحنه قیامت به آنها دست مى‏دهد و یا بر اثر شدت ضعف و ناتوانى، در باره مقدار توقفشان در عالم برزخ آهسته به گفتگو مى‏پردازند  و از یکدیگر سؤال می کنند چه مدت در عالم برزخ (فاصله بین دنیا و قیامت) بوده اند؟ بعضى از آنها  مى‏گویند: “شما تنها ده شب (یا ده شبانه روز) در عالم برزخ بودید.”بدون شک مدت توقف آنها در عالم برزخ طولانى بوده است، ولى در برابر عمر قیامت مدتى بسیار کوتاه به نظر مى‏رسد. قرآن با توجه به این پاسخ آنان می فرماید: “ما به آنچه مى‏گویند کاملا آگاهیم” خواه آهسته بگویند یا بلند.

و در این هنگام کسى که از همه آنها راه و روشى بهتر و عقل و درایتى بیشتر دارد می گوید تنها شما یک روز درنگ کردید”! (إِذْ یَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِیقَهً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا یَوْماً).

درست است که مدت توقف آنان در عالم برزخ به مراتب بیش از این زمان ها (یک روز و ده روز) بوده است،اما قرآن در مورد گوینده یک روز تعبیر به “أَمْثَلُهُمْ طَرِیقَهً” کرده است (کسى که روش و فکر او بهتر است)؛ زیرا کوتاهى عمر دنیا یا برزخ، در برابر عمر آخرت و همچنین ناچیز بودن کیفیت اینها در برابر کیفیت آن، با کمترین عدد سازگارتر مى‏باشد.[۱]

بنابراین یک روز و ده روز مدت زمانی است که مجرمان فکر می کنند در عالم برزخ بوده اند؛ از این جهت که مدت توقف در برزخ نسبت به عمر آخرت خیلی کم و ناچیز است. قرآن تعبیر یک روز را مناسب تر دانسته است و گویندگان آن را افرادی روشن بین و با عقل و درایت معرفی کرده است.


[۱] برگرفته از  مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج‏۱۳، ص ۲۹۹، دار الکتب الإسلامیه، تهران‏، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.‏




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


9 + = 12