دایره المعارف اسلام پدیا » معنای قیامت
منوی اصلی

معنای قیامت

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۸۹ در باب: قیامت

قیامت  از قیام‌، در لغت به معنای خیزش‌ و برخاستن است‌؛ و در اصطلاح‌، برخاستن‌ انسان‌ از خاک‌ و حضور در عالم‌ پس‌ از مرگ.[۱].

قیامت، معروف‏ترین نام‏ یوم القیامه است که ۷۰ بار در قرآن مجید ذکر شده و حکایت از قیام عمومی بندگان و رستاخیز عظیم انسان‏ها می‏کند و توجه به آن انسان را به قیام در این دنیا برای انجام وظیفه دعوت می‏نماید.

این که قیامت در قرآن کریم ‏با نام ها و عنوان هاى مختلف خوانده شده است هر کدام از آنها نشان دهندۀ وضع مخصوص و نظام مخصوص‏حاکم بر آن است؛ مثلاً از آن جهت که همه اولین و آخرین در یک سطح و در یک جا قرار مى‏گیرند و ترتیب زمانى آنها از بین مى‏رود،«روز حشر»، «روز جمع‏» و «روز تلاقى‏» خوانده شده است و از آن جهت که باطن ها آشکار و حقایق بسته و پیچیده باز مى‏شوند، یوم تبلى‏السرائر یا «روز نشور» نامیده شده است و از آن جهت که فنا ناپذیر و جاوید است، «یوم الخلود»،و از آن جهت که انسان هایى سخت در حسرت و ندامت فرو مى‏روند و احساس غبن مى‏کنند که چرا خود را براى چنین مرحله‏اى آماده‏ نکرده‏اند، «یوم الحسره‏» و «یوم التغابن‏»، و از آن جهت که بزرگ ترین خبرها و عظیم‏ترین حادثه‏هاست «نبأ عظیم‏» خوانده شده است.

راز نام‏گذاری آن روز موعود به قیامت که از مشهورترین نام‏هاست و در قرآن سوره‏ای به این نام اختصاص یافته، این است که مردم در این روز دفعتاً قیام خواهند کرد،[۲] و نزد پروردگار جهانیان خواهند ایستاد و روزی است که لحظه و ساعت رستاخیز برپا شود[۳] و روزی که روح و فرشتگان برپا ایستند[۴]و روزی که حساب خلایق برپا گردد.[۵]

پیامبر اکرم (ص) می‏فرماید: هنگامی که مردم نزد پروردگار جهانیان می‏ایستند،(به تناسب کردارشان) عرق اندام آنان را فرامی‏گیرد… .[۶]

امیر مؤمنان(ع) می‏فرماید: روزی که حق تعالی پیشینیان و پسینیان را در آن گرد آورد برای رسیدگی به حساب کار و پرداخت پاداش کردار، آنان فروتنانه برپا باشند، عرق تا گوشه دهانشان روان و زمین زیر پا‏یشان لرزان است و نیکو حال‏ترین آنان کسی است که جای نهادن دو پای بیابد و برای جان خود فراخ جایی تهیه کند.[۷]


[۱] نک: لسان العرب، ج۱۲، ص ۵۰۶٫

[۲] «یوم یقوم النّاسُ لربّ العالَمین» مطفّفین، ۶٫

[۳] «و یوم تقوم السّاعه» روم، آیات ۱۲، ۱۴، ۵۵٫

[۴] «یوم یقوم الرّوح و الملئکه صفّاً» نبأ ، ۳۸٫

[۵] «یوم یقوم الحِساب» ابراهیم، ۴۱ .

[۶] علم الیقین۲/۱۱۱۱٫

[۷] «وذلک یوم یجمع الله فیه الأوّلین و الاخرین لنِقاش الحساب و جزاء الأعمال خضوعاً، قیاماً، قد ألجمهم العَرق و رجفت بهم الأرض فأحسنهم حالاً من وجد لقدمیه موضعاً و لنفسه متّسعاً»؛ نهج البلاغه، خطبۀ ۱۰۲٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 9 = 16