دایره المعارف اسلام پدیا » معنای ریا
منوی اصلی

معنای ریا

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۸۹ در باب: ریا

ریا عبارت است از: این که انسان بخواهد با نشان دادن اعمال و کارهای نیک خود به دیگران در پیش آنان اعتبار و منزلت کسب کند.[۱] و اگر عبادتی انجام می دهد یا اقدام به کار خیری و عمل صالحی می کند، هدفش این است که مردم را از کار خود آگاه کند و مردم او را تمجید و ستایش کرده، انسان خوبی بدانند.

در مقابل ریا اخلاص قرار دارد که عبارت است از: خالص کردن قصد و نیت برای خداوند متعال و خالی کردن نیت از غیر خدا و این که همه کارها فقط و فقط برای اطاعت امر پروردگار و کسب رضای الاهی انجام شود.


[۱]. نراقی، ملا احمد، معراج السعاده، ص ۴۷۲ و ۴۷۳٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


5 + = 10