دایره المعارف اسلام پدیا » معنای اخلاص
منوی اصلی

معنای اخلاص

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در باب: اخلاص

اخلاص،[۱]یعنی انگیزۀ اصلی در انجام کارها، بندگی، شایستگی و رضای ذات حق تعالی باشد، نه شایستگی و رضایت غیر او.


[۱] در کتاب های اخلاقی، عرفانی و تفسیری، برای اخلاص بنابر دیدگاه های گوناگون و مراتب آن تعاریفی بیان کردند؛ مثل کتاب معراج السعاده، ص ۴۸۶؛ کیمیای سعادت، ج ۲، ص ۴۵۳؛ چهل حدیث، امام خمینی، ص ۲۳۸؛ عروه الوثقی، سید محمد کاظم طباطبایی، ج ۱، ص ۴۷۲ و المیزان مرحوم طباطبایی، ذیل آیات، بقره، ۲۶۴، نساء، ۳۸ و ۱۴۲، انفال، ۴۷، و ماعون، ۶٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


8 + = 13