دایره المعارف اسلام پدیا » علم امام علی (ع)
منوی اصلی

علم امام علی (ع)

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ در باب: علم امام

اعلمیت امیر المؤمنین علی (ع) مسأله­ای است که مثل روز روشن است و همه به آن اعتراف کرده­اند. شیعه و سنی روایت کرده­اند که رسول خدا فرمود: «من شهر علم هستم و علی دروازۀ آن است»[۱] عمر بارها گفت که اگر علی نبود عمر هلاک می شد.[۲]

فخر رازی از بزرگان اهل تسنن دربارۀ علم امیر­المؤمنین (ع) چنین می­آورد: علی در همه علوم سر آمد است و همۀ علما در همۀ علوم شاگرد او هستند در علم تفسیر همه شاگرد عبد­الله بن عباس و او شاگرد علی بود در علم کلام هیچ خلافی نیست که آغازگر این علم علی بود و علی استاد جهانیان بعد از پیامبر اکرم است.[۳] بنابراین آن چه در منابع شیعه و سنی روایت شده است که علی (ع) مقداد را نزد پیامبر فرستاد تا حکم «مذی» را از ایشان بپرسد،[۴] هیچ منافاتی با علم گستردۀ ایشان ندارد؛ زیرا: اولاٌ:  پیامبر اکرم(ص) یکی از منابع علم امام علی و سایر ائمه(ع) است.

ثانیا: فرستادن مقداد برای پرسش از پیامبر (ص) دلیل بر ندانستن علی (ع) نیست؛ چون احتمال­های دیگری نیز وجود دارد؛ مثل این که به مردم و مسلمانان بفهماند که علم او از پیامبر (ص) است و غیر گفته او نمی گوید.

در این جا احتمال دیگری نیز وجود دارد و آن این که: امام (ع) تلاش می کرد تا به مردم بیاموزد که در زمان پیامبر(ص) جهت حفظ قداست و جایگاه و مرجعیت علمی آن حضرت باید به او مراجعه نمود نه دیگران.


[۱]. هندی، متقی، کنز العمال، ج ۱۳،ص ۱۴۸، مؤسسه الرساله، بیروت،  ۱۴۰۹؛ سیوطی، جلال الدین، الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۴۱۵، دار الفکر، بیروت، ۱۴۰۱؛ و منابع دیگر.

[۲]. امینی، محمد حسین، الغدیر، ج ۶، ص ۹۳، دار الکتاب العربی، بیروت، بی تا؛ ایجی، المواقف، ج ۳، ص ۶۲۷،  چاپ اول، دار الجیل، بیروت، ۱۴۱۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج ۳، ص ۱۱۰۳، چاپ اول، دار الجیل، بیروت، ۱۴۱۲؛ و بسیاری از منابع دیگر.

[۳]. الاربعین فی اصول الدین ، ص ۴۶۵٫

.[۴] محقق حلی، المعتبر، ج ۱، ص ۱۱۵، مؤسسه سید الشهداء، قم، ۱۳۶۴ش؛ علامه حلی، تذکره الفقهاء، ج ۱، ص ۵۴، چاپ اول، مؤسسه آل البیت، قم، ۱۴۱۴ق؛ ابن حجر، فتح الباری، ج ۱، ص ۳۲۵، چاپ دوم، دار المعرفه، بیروت، بی تا.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


2 + 3 =