دایره المعارف اسلام پدیا » شرایط شفاعت
منوی اصلی

شرایط شفاعت

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۸۹ در باب: شفاعت

برای این که نجات از عذاب از طریق شفاعت شامل کسی شود، تابع شرایط ذیل است:

۱٫ هیچ کس حق شفاعت براى احدى را بدون اذن خدا ندارد؛ زیرا در محشر حاکم و قاضى مطلق، خدا است و شفاعت جلوۀ سبقت رحمت الاهی بر غضب او است.

۲٫ شافعان تنها کسانى‏هستند که: ألف. خود محتاج شفاعت نباشند و از ایمان و عمل صالح بالایى برخوردار باشند؛ ب. آگاهانه و به جا (به حق) شفاعت کنند؛ ج. مأذون از طرف حق باشند.

۳٫ مشمولان شفاعت باید: ألف. نیازمند شفاعت باشند ؛ ب. مستحق شفاعت باشند و قابلیت این را داشته باشند که مورد رحمت حق واقع شوند و با شفاعت شافعان از عذاب رهایی یابند؛ ج. موانع شفاعت؛ مثل کفر و نفاق و شرک و انکار شفاعت و استخفاف نماز را نداشته باشند.

با توجه به شرایط فوق، اگر به آیات مربوط به شفاعت مراجعه شود، چنین نتیجه می گیریم که مؤمنان و ملائکه نه تنها اجازه شفاعت براى مشرکان و منافقان و کافران، بلکه حتى اجازه دعا و طلب استغفار برای آنها ندارند. خداوند مى‏فرماید: “براى مشرکان و منافقان طلب استغفار نکن و اگر هفتاد بار هم، براى آنها طلب استغفار کنى، هرگز خداوند آنها را نخواهد بخشید”.[۱]؛ زیرا “خداوند این را که کسى به او شرک بورزد، نمى‏بخشد، ولى پایین‏تر از آن را مى‏بخشد”.[۲] و از آن جا که انبیا و ملائک معصوم اند، هرگز از امر خداوند سر پیچی نکرده[۳] و براى مشرکان شفاعت نخواهند کرد. بر فرض که دیگر مؤمنان براى آنها شفاعت کنند، شفاعت آنها براى مشرکان و منافقان و کفار مورد پذیرش خدا واقع نمى‏شود؛ زیرا حاکم نهایى او است و این سه گروه با سوء اختیار خود، قابلیت شمول رحمت و شفاعت را از خود سلب کرده‏اند. آنها ایمان و عمل صالحى در نامۀ عملشان ندارند تا به سبب آن مرضى حق باشند و خدا به شافعان اذن شفاعت براى آنها را بدهد، یا بر فرض صدور شفاعت از طرف مؤمنان، آنها را مورد رحمت قرار دهد و شفاعت شافعان را در حقشان بپذیرد. از این رو پندار مشرکان مبنى بر شفاعت بت‏ها یا ملائکه براى آنها، خواب و خیالى بیش نیست و در قیامت تحقق نخواهد یافت.


[۱] توبه، ۸۵ و ۷۳ و ۹۶ ؛ هود، ۳۷ و ۴۶ و ۷۶ ؛ منافقون، ۶ ؛ مؤمنون، ۷۴ ؛ حج، ۳۱٫

[۲] نساء، ۴۸ و ۱۱۶٫

[۳] تحریم، ۶؛ نحل، ۵۰٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


7 + 6 =