کپی شد

چکیده مقاله تنها شهید زن در کربلا

ام وهب دختر عبد و از قبیله نمر بن قاسط و همسر عبدالله بن عمیر کلبی بود. که در کوفه زندگی می‌کرد.

وی به همراه همسرش عبدالله شبانه به امام حسین(ع) پیوست. همسر ام وهب دومین شهید کربلا در روز عاشورا بود.

ام وهب فرزندی داشته به نام وهب (وهب بن عبدالله بن عمیر کلبی) و کنیه‌ای که امّ وهب داشته به دلیل داشتن فرزندی به نام وهب است که این فرزند شجاع در کربلا حضور داشته و در رکاب امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسیده است.

هنگام نبرد عبدالله همسرش ام‌ وهب عمودی برداشت و به سوی او رفت. عبدالله می‌خواست او را به سوی خیمه برگرداند، ولی او لباس شوهرش را گرفته بود و می‌گفت: تو را رها نمی‌کنم تا همراه تو به شهادت برسم. در این هنگام امام حسین(علیه السلام) او را صدا زد و فرمود: «خدا از جانب اهل بیت به شما جزای خیر دهد. برگرد (خدا تو را رحمت کند) و نزد زنان بنشین که جنگیدن بر زنان واجب نیست.» پس او نزد زنان بازگشت.

وقتی همسرش عبد اللّه به شهادت رسید؛ ام وهب نزد جنازه همسر آمد و خاک را از صورت او پاک کرد و گفت: بهشت بر تو گوارا باد، از خدایی که بهشت را به تو ارزانی کرد می‌خواهم که مرا هم در آن‌جا همنشین تو کند. در این هنگام، شمر به یکی از غلامانش به نام «رستم» دستور داد با گُرزی به ام وهب حمله کند. رستم گرز را به سر امّ وهب کوبید و امّ‌وهب در همان جا به شهادت رسید و جسدش کنار پیکر همسرش به خاک افتاد.