کپی شد

چکیده مقاله تربیت دینی و انواع آن

بسم الله الرحمن الرحیم

مقصود از تربیت دینی؛ فراهم کردن زمینه شکوفایی فطرت توحیدی انسان و تجلّی آن در عمل عبادی وی است.

به‌طور کلی؛ با توجه به ابعادى كه در انسان مورد پرورش قرار می‌گيرد، تربيت دینی به سه نوع بدنى(ظاهری و بیرونی)، عقلى و قلبى(باطنی و درونی) تقسيم می‌شود.

تربيت ‏بدنى عبارت است از: پرورش ‏دادن جسم به‌طورى كه بتواند به وظيفه‌اش عمل‏كرده و در مقابل بيماری‌ها مقاومت كند.

تربيت عقل عبارت است از: پرورش و شكوفايى استعداد تعقّلِ نهفته در انسان به‌منظور دست‌يابى به حقيقت و واقعيّت.

قلب، كانون عواطف و احساسات انسان است كه اگر به‌طور صحيح پرورش نيابد، پيامدهاى ناهنجارى دارد كه جبران آن‌ها به آسانى امكان‌پذير نيست.

اسلام ضمن اهميت دادن به همه انواع تربيت هيچ‌يک از آن‌ها را به‌طور انفرادى نمی‌پذيرد و اولویت نمی‌دهد، بلكه جسم، عقل و روان آدمى را به شكلى جامع و متعادل تربيت می‌كند، به‌گونه‌اى كه هيچ‌يک از ابعاد وجودى او معطّل نماند و در پرورش هريک از آن‌ها نيز افراط و تفريط نشود.

البته اصالت، مربوط به تربیت درونی و روحانی انسان است و هميشه جسم، ابزار روح بوده و تنها بايد به نيازمندی‌هاى جسمى به عنوان وسيله – نه به عنوان هدف – نگاه شود.