کپی شد
پیوستن ام وهب و همسرش به امام حسین(علیه السلام)
ام وهب پیش از واقعه عاشورا، شبانه با شوهرش از کوفه به کربلا رفت و به یاران امام حسین(ع) پیوست.[i]
چگونگی پیوستن او و همسرش ـ عبدالله بن عمیر ـ به سپاه امام حسین (علیهالسلام)
عبدالله بن عمیر در نزدیکی کوفه و در اطراف چاهی به نام “بئر الجعد” که متعلق به قبیله همدان بود، منزلی را تهیه کرده بود و به همراه همسرش ـ ام وهب ـ در آن سکنی گزیده بود.[ii] روزی عبدالله بن عمیر متوجه گروهی از کوفیان شد که به سوی اردوگاه نخلیه در حرکت هستند. پیش رفت و از آنها پرسید که قصد چه کاری را دارید؟ به او گفتند: «که جهت جنگ با حسین (علیهالسلام) فرزند فاطمه (سلاماللهعلیها) دختر رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) آماده میشویم». عبدالله با شنیدن این سخن، عزم خود را برای پیوستن به سپاه امام (علیهالسلام) جزم کرد و تصمیم گرفت تا هرچه زودتر به یاری فرزند پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) بشتابد. پس گفت: «به خدا قسم برای جهاد با اهل شرک بسیار حریص هستم و من امیدوارم که ثواب جهاد با کسانی که جنگ با پسر دختر پیامبرشان را قصد کردهاند، از جهاد با مشرکان کمتر نباشد.» سپس نزد همسرش ـ اموهب ـ رفت و او را از این ماجرا آگاه و تصمیمش را با او در میان گذاشت. همسرش گفت: «درست اندیشیدهای، خداوند تو را به بهترین راهها و درستترین اندیشهها راهنمایی کند، همین کار را بکن و مرا نیز با خود ببر». او به همراه همسرش شبانه از شهر خارج شد و خود را به اردوگاه سپاه امام حسین (علیهالسلام) رساند».[iii]
[i]. طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۲۹؛ ویکی شیعه.
[ii]. همان، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم، ج۵، ص۴۲۹؛ ابن کثیر، ابوالفداء اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۸۱.
[iii]. همان؛ همان؛ ویکی شیعه.
فرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید