کپی شد

پیشینه حجاب

آن‌چه را که از تاریخ استفاده می‌شود، این است که حجاب به معنای پوشش زنان، قبل از اسلام در جهان و در ادیان مختلف با شکل‌های متفاوت وجود داشت و این حکم تأسیسی نیست؛ یعنی اسلام آن‌را اختراع نکرده، بلکه اصل آن پیش از اسلام بوده و دین اسلام آن‌را پذیرفته و اصلاح نموده‌است و چنان‌که از تاریخ زمان پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) استفاده می‌شود، اسلام قدری محدوده آن‌را وسیع‌تر کرده و به آن شدت بخشیده‌است.

در ایران قبل از اسلام، در میان قوم یهود، در هند، حجاب‌های سخت و شدیدی وجود داشت. در ایران باستان حتی پدران و برادران نسبت به زن شوهردار نامحرم شمرده می‌شدند.[1]

بنابراین، آن‌چه را که از تاریخ استفاده می‌شود این است که زنان در زمان پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) دارای حجاب بودند، البته نه حجاب کامل، زنان عرب معمولاً پیراهن‌هایی می‌پوشیدند که گریبان‌هایشان باز بود، دور گردن، سینه، در معرض دید بود. روسری‌هایی که به سر می‌انداختند، قسمت‌های پایین آن‌را به پشت سر می‌انداختند به طور طبیعی گوش‌ها و گوش‌واره‌ها و جلوی سینه و گردن نمایان بود.[2]

نتیجه این‌که حجاب زنان در زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) این‌گونه بود که تمام بدن آنان در پوشش بود. هم‌چنین روسری به سر می‌انداختند، منتها مقداری از سینه و گردن آنان و جاهایی که محل زینت و موجب تحریک شهوت مردان است، باز بود.

 

[1]. ویل دورانت، تاریخ تمدن، ج 12، ص 30؛ ج 1، ص 552.

[2]. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج 19، ص 484- 485.