کپی شد
نوع دوم استخاره با قرآن
مرحوم «سيّد بن طاووس» در كتاب «فتح الأبواب» نقل كردهاست كه براى استخاره، قرآن را برمىدارى و نخست اين دعا را مى خوانى:
“اَللّهُمَّ إِنْ كانَ فِي قَضائِكَ وَ قَدَرِكَ، أَنْ تَمُنَّ عَلى اُمَّةِ نَبِيِّكَ، بِظُهُورِ وَليِّكَ وَابْنِ بِنْتِ نَبِيِّكَ، فَعَجِّلْ ذلِكَ وَ سَهِّلْهُ وَ يَسِّرْهُ وَ كَمِّلْهُ، و اَخْرِجْ لِي آيَةً، اَسْتَدِلُّ بِها عَلى أَمر فَأَئْتَمِرَ، أوْ نَهْـى فَأَنْتَهي فِي عافِيَـة”؛ خدايا اگر قضا و قَدَرت اين است كه با ظهور وليّت و فرزند پيامبرت بر امّت رسول خدا(صلی الله علیه و آله)، منّت گذارى، پس در ظهورش تعجيل و راهش را سهل و آسان قرار ده و براى من آيهاى بيرون آور كه يا در آن امرى باشد كه انجامش دهم و يا نهى باشد كه تركش كنم به عافيت و تندرستى.
سپس حاجت و مشكل خود را عنوان مىكنى و آنگاه قرآن را مىگشايى، پس از آن هفت ورق مىزنى، در ورق هفتم، صفحه سمت چپ، هفت سطر را بشمار و در سطر هفتم مطلب خويش را از آن آيه، درياب.[1]
استخاره با قرآن به شيوههاى ديگر نيز نقل شدهاست كه براى رعايت اختصار از ذكر همه آنها صرف نظر مىشود.[2]
[1]. سید بن طاووس حلی، سید رضی الدین، فتح الابواب ین ذوی الابواب و بین رب الارباب في الاستخارات، ص 278، بیجا، بینا، بیتا؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 88، ص 242، ح 4.
[2]. به كتاب مفاتح الغيب، علاّمه مجلسى مراجعه شود؛ اسلام کوست.
فرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید