کپی شد
نبرد مسلم بن عوسجه در عاشورا
وقتی دو لشکر حق و باطل به هم درآمدند، عدهای از سپاه ابن سعد که عمرو بن حجاج سرکردگی آنان را بر عهده داشت، از سمت رودخانه فرات به لشکر امام حسین (علیهالسلام) حمله کردند و با میسره سپاه به فرماندهی زهیر بن قین درگیر شدند. در این میان مسلم بن عوسجه سرسختانه به نبرد با دشمن پرداخت.[1]
به گزارش شیخ مفید در روز عاشورا، یاران امام حسین برای حفاظت از پشت خیمهها خندقی آماده و در داخل آن آتش روشن کرده بودند. وقتی که شمر بن ذیالجوشن آن هیزمها و نیهای شعلهور را دید، صدا زد: حسین! قبل از قیامت، برای ورود به آتش شتاب کردی؟!
امام علیه السلام در پاسخ او فرمود: «یابن راعیةَ المَعْزی! أنت أولی بِها صِلِیاً». «ای فرزند زن بُز چران! تو برای سوختن در آتش سزاوارتری».
مسلم بن عوسجه خواست او را هدف تیر قرار دهد، ولی امام حسین (علیه السلام) او را از این کار بازداشت. مسلم به حضرت عرض کرد: این فاسق، از دشمنان خدا و ستم پیشگان به نام است و خدا او را در تیررس ما قرار داده است [اجازه دهید او را با تیر بزنم ]. امام فرمود: «لاتَرْمهِ فإنّی أکرَهُ أن أَبْدأهُمْ فِی الْقِتال»[2]. «به او تیراندازی مکن؛ زیرا من دوست ندارم در جنگِ با آنان پیشدستی کنم».[3]
[1]. ویکی فقه.
[2]. مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ص۴۴۹؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 45، ص 4.
[3]. حوزه نت؛ بهرامی، غلامرضا، یاران خورشید؛ ص73؛ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری ج۴، ص۳۲۲؛ سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین، ص۱۱۰؛ الارشاد، ج۲، ص۹۶؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۵. .
فرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید