کپی شد
نامگذاری پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) و قرآن به ذکر
“ذكر” را از اوصاف پيامبر و از نامهاى قرآن شمردهاند. چنانكه قرآن مجيد به ذكر بودن پيامبر (صلی الله علیه و آله) چنين اشاره مىكند: “… قد انزل الله اليكم ذكراً رسولاً يتلوا عليكم آيات الله…”؛[1] خداوند ذكرى «رسولى» را به سوى شما فرستاد تا آيات خدا را بر شما تلاوت كند.
همچنين از نامهاى قرآن مجيد، ذكر است: “انّا نحن نزّلنا الذكر و انّا له لحافظون»؛[2] ما ذكر (قرآن) را بر تو نازل كرديم و آن را حفظ خواهيم كرد.
وجه نامگذارى پيامبر (صلی الله علیه و آله) و قرآن به ذكر اين است كه موجب يادآورى خداوند متعال هستند؛ زيرا يادآورى منوط به دانش قبلى است و اين پيامبران و كتابهاى آسمانى هستند كه پرده غفلت و فراموشى را از روى دل كنار زده و نور الهى را بدان مىتابانند؛ بنابراين، ياد خدا انسان را از حضيض ماديت به اوج معنويت مىرساند و اميد را در انسان زنده مىكند و يأس و نااميدى را كه از تنگناهاى زندگى مادى و معادلات بشرى ناشى مىگردد، برطرف مىكند.
[1] طلاق، 10 و 11.
[2] حجر، 9.
مباحث مرتبط:
ذکر از اوصاف پیامبر اسلام، ذکر از نامهای قرآن، وجه نامگذارى پيامبر به ذکر، وجه نامگذارى قرآن به ذكرفرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید