کپی شد
عشق به امام حسین (علیه السلام)
عشق به ولایت در وجود مسلم بن عوسجه چنان موج مىزد که هرگز تحمل ذرهاى اهانت به امام (علیه السلام) را نداشت. شیخ مفید نقل مىکند: در روز عاشورا امام حسین (علیه السلام) و یارانش براى حفاظت از پشت خیمهها خندقى آماده و در داخل آن آتش روشن کردهبودند. شمر بن ذى الجوشن وقتى آن هیزمها و نىهاى شعلهور را دید، با غرورى تمسخرآمیز به امام حسین (علیه السلام) جسارت کرد و زبان به شماتت حضرتش گشود و فریاد زد: اى حسین! آیا قبل از روز قیامت، به آتش دنیا شتاب کردهاى؟! امام فرمود: این کیست، مثل این که شمر بن ذى الجوشن است؟ گفتند: بله، آقا. خود اوست. امام با اشاره به آیه ۷۰ در سوره مریم، فرمود: «یا ابْنَ رَاعِیةِ الْمِعْزَى أنْتَ أوْلى بِها صِلِیّا؛ اى پسر بزچران! تو به آتش دوزخ شایستهترى!». مسلم بن عوسجه که تا این لحظه ناظر قضایا بود، دیگر نتوانست تحمل کند؛ با کمال ادب پیش آمد و عرضه داشت: اى فرزند رسول الله! اجازه مىدهید این فاسق ستمگر را با تیر بزنم؟ او در تیررس من است و تیرم به خطا نمىرود. امام (علیه السلام) فرمود: لاتَرْمِهِ فَإِنِّی أکرَهُ أنْ أبْدَأهُمْ بِالْقِتَالِ»[1]]؛ او را نزن من دوست ندارم که آغازگر جنگ باشم.[2]
[1]. طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبرى، ج ۴، ص ۳۲۲؛ مفید، محمد بن محمد، ارشاد مفید، ج ۲، ص ۹۶؛ شریفی، محمود/ مدنی بجستانی، محمود/ احمدیان، محمود/ زینالی، حسین، موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص ۵۰۲.
[2]. دانشنامه اسلامی؛ مسلم بن عوسجه”، عبدالکریم پاکنیا، کوثر، زمستان ۱۳۸۶، شماره ۷۲.
مباحث مرتبط:
عشق به ولایت در وجود مسلم بن عوسجه، اجازه مسلم بن عوسجه از امام برای زدن تیر به شمر، امام و شروع نکردن جنگفرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید