کپی شد
تربيت عقلى
تربيت عقل عبارت است از: پرورش و شكوفايى استعداد تعقّلِ نهفته در انسان بهمنظور دستيابى به حقيقت و واقعيّت.[1]
اين نوع تربيت نيز در اسلام مورد توجّه قرار گرفته، و براى آن ارزش ويژهاى باز شدهاست.[2] استاد مطهرى در اين رابطه مینويسد: «اسلام يک دينِ طرفدار عقل است و به نحو شديدى هم روى اين استعداد تكيه كردهاست؛ نه فقط با او مبارزه نكرده، بلكه از او كمک و تأكيد خواستهاست، و تأييد خود را هميشه از عقل میخواهد. در اين زمينه آيات قرآن زياد است، آيات دعوت به تعقّل و تفكّر، يا آياتى كه به شكلى مطالب را طرح كردهاند كه فكرانگيز و انديشهانگيز است».[3]
اسلام براى پرورش و شكوفايى عقل، راههاى عملى گوناگونى ارائه دادهاست كه تمام انسانها، در هر سطحى باشند، میتوانند از آنها بهره گيرند؛ از جمله به انديشيدن درباره نظام آفرينش،[4] خلقت انسان،[5] موجودات زنده ديگر،[6] و تاريخ گذشتگان[7] سفارش میکند.
[1]. الهامى نيا، على اصغر، تعليم و تربيت در اسلام، ص 94.
[2]. ر.ک: «عقل و گستره فعالیت آن»، سؤال 227؛ «تعقل، تفکر و تدبر و تفاوت میان آنها»، سؤال 26661؛ «رابطه عقل و دین»، سؤال 12105.
[3]. مطهری، مرتضی، تعليم و تربيت در اسلام، ص 271.
[4]. آل عمران، 190.
[5]. طارق، 5.
[6]. نحل، 68 – 69.
[7]. غافر، 21.
فرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید