کپی شد

بهترین استغفار

انسان از هر طریقی بتواند از خداوند منان طلب آمرزش کند سزاوار است، اما سزاوارتر از آن این است بهترین آن را بیاموزد.

پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) ذکری را به جابر بن عبد الله تعلیم فرمود و آن‌را «سید الاستغفار»، یا «برترین آمرزش‌طلبی» نامیدند: «تَعَلَّمُوا سَيِّدَ الِاسْتِغْفَارِ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ أَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَ أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَ أَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْت‏»؛[1]

بهترين راه‏ آمرزش‌خواهی را ياد بگيريد؛ خدايا تو پروردگار من هستى، معبودی جز تو نیست، تو مرا آفريده‏اى، و من بنده تو هستم و بر پيمان تو استوار هستم، و اقرار به نعمت‌های تو برای خودم را دارم، و به گناه خويش اعتراف دارم. پس مرا بيامرز؛ زيرا جز تو كس ديگرى گناهان را نمی‌آمرزد. [2]

 

[1]. صدوق، محمد بن علی، معانی الاخبار، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص ۱۴۰.

[2]. ر. ک: اسلام کوئست 107875.