کپی شد

اولین اثر فردی روزه

تقویت پایداری و صبر: صبر یکی از فضیلت‌های اخلاقی و انسانی است که بر تحصیل آن بسیار تأکید شده‌است؛ زیرا شخص سالک به سوی قرب الهی در حرکت است و با داشتن این صفت نیکو است که می‌تواند با نشیب و فرازها، مشکلات، مصیبت‌ها و مانند آن دست و پنجه نرم کند و به مقصود خود نایل آید.

یکی از راه‌های رسیدن به این توانایی نفسانی و فضیلت انسانی، روزه‌داری است؛ بر اساس روایاتی که از معصومان (علیهم السلام) به ما رسید[1] كلمۀ «صبر» در آیۀ مبارکۀ «وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ»،[2] به روزه تفسير شده‌است.[3]

و نیز پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ماه مبارک رمضان را ماه صبر دانسته و می‌فرماید: «ای مردم! به‌درستی که ماهی بر شما سایه افکنده‌است که در آن شبی است بهتر از هزار شب، و آن ماه رمضان است، خداوند روزه‌گرفتن در آن را واجب نمود… و آن ماه صبر است».[4]

در حقیقت یکی از مهم‌ترین آثار روزه همین اثر روحانی و معنوی صبر در روح و جان روزه‌دار است؛ زیرا روزه با فراهم‌نمودن محدودیت‌های موقت در برابر گرسنگی و تشنگی و دیگر موارد، به او توان پایداری، شکیبایی و توان مبارزه با حوادث سخت در زمان‌های ممتدّ می‌بخشد و چون غرائز سركش را كنترل مى‏كند بر قلب انسان نور و صفا مى‏پاشد.[5]

 

[1]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 4، ص 63 و 64؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 93، ص 254؛ حرّ عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج 10، ص 408.

[2]. بقره، 45 و 153:«از صبر (روزه) و نماز، كمك بگيريد».

[3]. ولى مسلماً منحصر به روزه نيست، بلكه ذكر روزه به عنوان يک مصداق بارز و روشن آن است؛ زيرا انسان در پرتو اين عبادت بزرگ اراده‏اى نيرومند و ايمانى استوار پيدا مى‏كند و حاكميت عقلش بر هوس‌هايش مسلم مى‏گردد، مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 1، ص 218؛ حسينى همدانى، سيد محمد حسين، ‏انوار درخشان، تحقيق: بهبودى، محمد باقر، ‏ ج 1، ص 144.

[4]. کافی، ج 4، ص 66.

[5]. رک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 629.