Warning: filemtime(): stat failed for /home/islamp/public_html/fa/wp-content/plugins/easy-table-of-contents/assets/js/front.min.js in /home/islamp/public_html/fa/wp-content/plugins/easy-table-of-contents/easy-table-of-contents.php on line 236
searchicon

کپی شد

دیدگاه های علمای اسلامى در مورد عشق مجازى

در كلمات عرفا و فلاسفه عموماً مخالفتى با عشق مجازى ديده نمى‏شود، بلكه چنانچه ملاحظه شد آن را قنطره و پُلى براى رسيدن به معشوق حقيقى مطرح مى‏كنند.

اما عده بسيارى از دانشمندان اسلامى در اين باره اظهار نظرى نكرده و يا به صورت قطعى در اين باره نفياً و اثباتاً سخنى نگفته‏اند.

لكن عده‏اى از فقها و متكلمان در اين باره نظر مخالف دارند و عشق مجازى را يك انحراف نسبت به عشق حقيقى و سبب دور شدن از معنويات و خدا مى‏دانند، و اين گونه عشق‏ها را به عنوان بدعتى كه متصوفه گذاشته‏اند، مطرح مى‏كنند. و يا اين كه اصلاً استعمال كلمه ی عشق را در باره محبت خداوند و علاقه به معنويات، جايز نمى‏دانند، و اطلاق واژه معشوق را بر خداوند نمى‏پسندند، بلكه قبيح مى‏شمارند. چنانچه عده‏اى به طور كلى نظر خوبى در مورد متصوّفه و شعرهاى عاشقانه آنها ندارند و آن آثار منظوم را ناشى از تمايلات جنسى و يا شكست در عشق مادى مى‏دانند.[1]


[1] نك. الهامى، داوود، داورى‏هاى متضاد درباره ابن عربى، انتشارات مكتب اسلام، قم، 1379 ش ؛ سيد يحيى يثربى، فلسفه ی عرفان، دفتر تبليغات اسلامى حوزه ی علميه ی قم، 1374 ،هش، ص 351.