کپی شد

حج تمتّع

علت نام‌ گذاری اين حج، به حج تمتّع آن است كه مكلّف (زائر خانه خدا) پس از انجام اعمال عمره، از آنچه ـ در بين حج و عمره تمتّع ـ بر او حرام شده بود بهره‌مند می‌گردد.[1] اين حج بر كسانی واجب است كه فاصله سكونت آنان تا مكه از هر طرف 48 ميل و يا 16 فرسخ شرعی[2] (حدوداً 87 كيلومتر) باشد.

به اتفاق تمام فقهای اسلام معنای اصطلاحی حج تمتّع آن است كه در ابتدا اعمال عمره را در ماه‌های حج انجام دهد و پس از فراغت از عمره، برای حج تمتّع احرام ببندد و اعمال حج را به جا آورد.[3]



[1]. الجزيري ،عبد الرحمن ،الفقه علي المذاهب الاربعة ، ج1، ص688؛ شهید اول مکي عاملی، اللمعة الدمشقية، ج1، ص217؛ طباطبايي، سيد علي، رياض المسايل، ، ج 6‌، ص 101.

[2]. حریری، محمد یوسف، فرهنگ اصطلاحات حج ، ص 59 . (هر فرسخ حدود 5/5 کيلومتر است.

[3]. اللمعة الدمشقية، ج1، ص217 ـ 218؛ مغنيه، محمد جواد، الفقه علي المذاهب الخمسه، ص 305.